خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریزد از هر حلقهٔ آن زلف عنبر بار کجصاف کیفیت به رنگ ساغر سرشار کج
۲
ای که با قد دو تا مست شراب غفلتیخواب راحت می کنی در سایهٔ دیوار کج
۳
مستی چشم تو از کج کج نگاهی ظاهر استزود رسوا می شود می نوش از رفتار کج
۴
از رعونت مرد را نقصان به مردی می رسدزودتر گردد جدا از فرق سر دستار کج
صفحهٔ ۱ از ۲