خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل وارسته را پروای سیم و زر نمی‌باشدچو رنگ از رخ پرد محتاج بال و پر نمی‌باشد
۲
غزالان سر به صحرا دادهٔ رشکند در دورشز هم چشمی بلایی در جهان بدتر نمی‌باشد
۳
نباشد طبع عالی‌فطرتان را احتیاج میکه تیغ کوه را حاجت به روشنگر نمی‌باشد
۴
کدامین روز عکس عارضش در جلوه می‌آیدکه صبح آفتاب آیینه را در بر نمی‌باشد
صفحهٔ ۱ از ۲