خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکوه عشق به پا سقف آسمان داردبه سرو آه من این قمری آشیان دارد
۲
تنی چو شمع بود در حساب سوختگانکه مهر داغ به طومار استخوان دارد
۳
توان به حسن ادب پاس آشنایی داشتزحفظ مرتبه این گنج پاسبان دارد
۴
زحلقه حلقهٔ جوهر چو محشر سیمابشکوه حسن تو آیینه را تپان دارد
صفحهٔ ۱ از ۳