خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی قراران ترا تا خلعت جان داده اندغنچه سان صد پیرهن چاک گریبان داده اند
۲
تا ترا چون لاله و گل روی خندان داده اندبیدلانت را چو شبنم چشم گریان داده اند
۳
در شب هجران زحال بی قرارانت مپرساز طپیدن کشتی دل را بطوفان داده اند
۴
ناز را سرفتنهٔ چشم سیاهش کرده اندفتنه را سرداری آن خیل مژگان داده اند
صفحهٔ ۱ از ۲