خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کردی چو کباب ستم عشوه گری چندیابی نمک گریهٔ خونین جگری چند
۲
در راه تمنای تو بی پا و سری چنداز دیده برون ریخته لخت جگری چند
۳
بشکن قفس سینه و بر باد ده ای آهاز لخت جگر لاله صفت بال و پری چند
۴
از فطرت عالی بدافلاک نگویمحیف است کنم شکوهٔ بی پا و سری چند
صفحهٔ ۱ از ۲