خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذشت نوجوانی و جسم نزار ماندگردی درین ره از پی آن شهسوار ماند
۲
رو داد وصل یار و همان دل فسرده ایماین غنچه ناشگفته درین نوبهار ماند
۳
افسوس از دلی که ز بیدردی آرمیدآسوده خاطری که زغم بیقرار ماند
۴
هرگز نشد شکفته دل داغدار مااین لاله غنچه در چمن روزگار ماند
صفحهٔ ۱ از ۲