خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن صوتی آتش افروز دل من می شوداین چراغ از شعلهٔ آواز روشن می شود
۲
می توان در رفتن از خود بیشتر برداشت فیضمرغ را زان دست در پرواز دامن می شود
۳
با حریف تندخو دایم خموشی پیشه امآنچه از تمکین او کم گردد از من می شود
۴
سختی و نرمی بهم در کار باشد زانکه تیغمی برد چون اتفاق آب و آهن می شود
صفحهٔ ۱ از ۲