خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مرا در پیری از قهر الهی میتپدتا قدم قلاب شد تن همچو ماهی میتپد
۲
عشق زور آورد و تن خواهی نخواهی میتپددل ز قلاب محبت همچو ماهی میتپد
۳
یاد حسن شعلهناک آتشافروز دلتبیتو در چشمم سپندآسا سیاهی میتپد
۴
نسترن زار بناگوشی به یادم آورددر برم دل از نسیم صبحگاهی میتپد
صفحهٔ ۱ از ۳