خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبزم غیر در ظاهر چه شد گر یار برگرددچو مژگانش ز خود یارب دلش زاغیار برگردد
۲
در آوازم اثر کرده است از بس ضعف تن بی اوصدای ناله ام حاشا که از کهسار برگردد
۳
شوی با لطفش ار با خاک یکسان صاحب اقبالیبود برگشته بختی آنکه از کس، یار برگردد
۴
شمیم صد چمن زیبد غبار راه جولانشبه چشمم چون نگه زان گلشن رخسار برگردد
صفحهٔ ۱ از ۱