خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به معشوقی سزاوار است حسنی گو ادا داردوگرنه هر گلی کز خاک میروید صفا دارد
۲
شکست نفس از فیض کمال نفس میباشدز غلتانی در یکدانهٔ ما آسیا دارد
۳
رباید بیشتر دل را چو گردد حسن کاملتربه پیچ و تاب خط رخسار او موج صفا دارد
۴
به هر مویش دو عالم میدهم بیعانه خوش باشداگر زلف سیاه او سر سودای ما دارد
صفحهٔ ۱ از ۳