خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنانکه رو به خلوت آن دلربا کنندباید که خویش را ز خود اول جدا کنند
۲
دل را به ناز چاشته خوار جفا کنندتا رفته رفته اش به بلا مبتلا کنند
۳
آهی خمیر مایهٔ صد صبح روشن استآنجا که رو به عالم صدق و صفا کنند
۴
تا آبرویشان نرود همچو آب جویپاکان به قطره ای چو گهر اکتفا کنند
صفحهٔ ۱ از ۲