خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دام عشق هر آن دل که مبتلا گرددنواله ایست که در کام اژدها گردد
۲
بسان گرد یتیمی به جبههٔ گوهرکدورت ار گذرد در دلم صفا گردد
۳
به کوی عشق چو پروانه بر حوالی شمعبسی هما که به گرد سر گدا گردد
۴
کسی که در غم اهل و عیال سرگشته استبرای روزی مردم چو آسیا گردد
صفحهٔ ۱ از ۲