خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در باغ چو گل به رخ جانان نظر افکندفریاد که روز سیهم در به در افکند
۲
بزدود ز لوح دل ما نقش دویی رابیرنگی او آمد و رنگ دگر افکند
۳
آن سرّ مگو را که به عشقش شده تفسیردر مجلس اغیار سرشکم به در افکند
۴
جویا ره عشق است که در گام نخستینناخن ز سر پنجهٔ شیران نر افکند
صفحهٔ ۱ از ۱