خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سینه دل جدا به تپیدن نمی شودمرغ قفس رها به رمیدن نمی شود
۲
بگذار لحظه ای لب خود را بکام ماآب عقیق کم به مکیدن نمی شود
۳
پای تعلق از سرمستی بکش که یاررام کسی به ناله کشیدن نمی شود
۴
دیدم ترا ز دور ولی چون کنم که دلهرگز تسلی از تو به دیدن نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۲