خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می توان صد عمر داد ناله و فریاد دادآه از این کم فرصتی این عمر بی بنیاد داد
۲
عاشقان زار را با قوت بازو چه کارداد از دست اداهای تو ای فرهاد داد
۳
جسم خاکی حجاب صورت معنی شوداین غبار راه هستی را توان بر باد داد
۴
غنچه آسا هر که جویا دل به بند زر نهادآبرو را از پریشانی چو گل بر باد داد
صفحهٔ ۱ از ۱