خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست از جوش غم بازار رنگم ناله پیدا شدبه خود پیچید آهم شعلهٔ جواله پیدا شد
۲
سرشکم آب و رنگ خون حسرت گشت بیرویتبه خون غلتید آهم بیتو داغ لاله پیدا شد
۳
تب عشقش ز بس بیتاب دارد خاطر جویانگاه گرم کردم بر لبش تبخاله پیدا شد
صفحهٔ ۱ از ۱