خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه آنچه این دل مایوس می کندکی در فرنگ نالهٔ ناقوس می کند
۲
آنجا که سرو قد تو آراست بزم رقصرنگ پریده مستی طاؤس می کند
۳
گر حکیمانه زند کس چو تو ساغر جویامی نگوییم که افسرده ادراک زند
صفحهٔ ۱ از ۱