خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و نقش فنایت زیب آن کاشانه ماندصورت حال تو بر دیوار این دیوانه ماند
۲
گرچه مجنون رفت از دنیا ولی هر گرد بادگرده ای از صورت احوال آن دیوار ماند
۳
بر سر خود ریخت شمع بزم از تأثیر عشقهر قدر خاکستر از بال و پر پروانه ماند
صفحهٔ ۱ از ۱