خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که در طلبش درد جستجو داردهمیشه گریه چو گرداب در گلو دارد
۲
هوای باده بود در سری که بی مغز استشراب، نسبت نزدیک با کدو دارد
۳
ز شور لعل تو یکبار هر که کام گرفتدلی به سینه نمکسود آرزو دارد
۴
چمن به چشم حقیقت نهال کردهٔ تستز روی و موی تو گل رنگ فیض و بو دارد
صفحهٔ ۱ از ۳