خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شودممنون چرب نرمی مرهم نمی شود
۲
از منعمی بخواه که هر چند می دهدهیچ از خزانهٔ کرمش کم نمی شود
۳
زاهد، به حسن خلق، گرفتم فرشته شداما هزار حیف که آدم نمی شود
۴
با آنکه هست بر دل سنگین بنای اوهرگز اساس عهد تو محکم نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۲