خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کامت چو در شوی به خطرها همی دهنددر بحر غوطه زن که گهرها همی دهند
۲
در فکر روزیانه مخور غم که هر سحراز آفتاب زر به سپرها همی دهند
۳
جایی که پردهٔ لب اظهار خامشی استفریاد را چه مایه اثرها همی دهند
۴
از سرد و گرم حادثه چون نخل سربلندیکره زجا مرو که ثمرها همی دهند
صفحهٔ ۱ از ۲