خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب تو چون نمک نوشخند خواهد شدصدای قهقههٔ گل بلند خواهد شد
۲
چنین که گشته نمک پاش خنده لعل لبتعلاج درد دل دردمند خواهد شد
۳
عجب که مهر به معراج حسن او برسدشراره ای چقدرها بلند خواهد شد
۴
دلم عبث نه به آن زلف عنبرین آویختبه بام عرش برین زین کمند خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲