خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شداگر دستی نخواهی داشت فارغ بال خواهی شد
۲
خمار آرزویم بشکن و یک جرعه بر لب نهچو جام گل زصاف رنگ مالامال خواهی شد
۳
اگر طاووس رنگین جلوهٔ من در خرام آیدتو هم زاهد سراپا چشم از دنبال خواهی شد
۴
تکلف بر طرف زین دست و بازو در نظر داردکه چون دست هما بر مایهٔ اقبال خواهی شد
صفحهٔ ۱ از ۱