خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شور جنون هیچ کس آگاه نمی بودگر سلسله جنبان دلم آه نمی بود
۲
ای ضعف نمانده است مرا قوت نالهای وای چه می کردم اگر آه نمی بود
۳
می داشت اگر کوکب اقبال بلندیدستم ز سر زلف تو کوتاه نمی بود
۴
در ملک بدن شاه نمی بود دلت راگر نقش نگین بندهٔ درگاه نمی بود
صفحهٔ ۱ از ۲