خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر غبار ره یار می توانی شدچو صبح مطلع انوار می توانی شد
۲
به رنگ مردمک از ترک خویشتن بینیچراغ خلوت دیدار می توانی شد
۳
اگر غبار ره جستجو توانی گشتعبیر پیرهن یار می توانی شد
۴
به مهد کام نهنگ ار توانی آسودنحریف عشق جگرخوار می توانی شد
صفحهٔ ۱ از ۲