خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بودسبزهٔ پشت لبش موج نسیم گل بود
۲
لفظ و معنی در لبش با یکدگر جوشیده اندهمچو رنگ و بوی گل کاندر حریم ل بود
۳
می کند هر کس ز سیر باغ استشمام فیضفیض عامی لازم طبع کریم گل بود
۴
از وفاداری شعار دلبری را تازه کنورنه بودن بی وفا طور قدیم گل بود
صفحهٔ ۱ از ۲