خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نه همین یارم گوش سبکی داردبا گوش سبک چون گل روی تنکی دارد
۲
با شعلهٔ حسن او کز باده برافروزدخورشید برین چون مه روی خنکی دارد
۳
در عالم مستی هم هرگز نشود راممبا آنکه ز خود رفته است از من خودکی دارد
۴
صد ساغر لبریزم نشکست خمار امشببا رطل گران ساقی دست سبکی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲