خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیکی به خلق چرخ زبرجد نمی کندالحق چو نیک مینگری بد نمی کند
۲
هر کس مثال آینه صافست طینتشهرگز به روی خلق خوش آمد نمی کند
۳
بادا زبان زبانهٔ آتش بکام اوآن کس که ذکر آل محمد (ص) نمی کند
۴
بالفرض سرو گلشن اگر هم روان شودمانند مصرع قدت آمد نمی کند
صفحهٔ ۱ از ۲