خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همه اعضا مرا چون ابر گریان ساختندهمچو شاخ گل سراپای تو خندان ساختند
۲
شکرین لعلت ز موج آب حیوان ساختندنقل دندان ترا از شیرهٔ جان ساختند
۳
حسن شوخی را که عالم روشن است از پرتوشدر حجاب پردهٔ اظهار پنهان ساختند
۴
نکهت گل رنگ یاقوت و خمیر صبح راگرد آوردند و آن سیب زنخدان ساختند
صفحهٔ ۱ از ۲