خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک ما موج شراب دل بودآه ما دود کباب دل بود
۲
خالهای عارض او جا به جانقطه های انتخاب دل بود
۳
سرمه و خال است باب چشم و رویدرد بی اندازه باب دل بود
۴
می تواند لوح دل آیینه بودجوهرش گر اضطراب دل بود
صفحهٔ ۱ از ۲