خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که چون صبح خودنمایی کردپیرهن بر تنش قبایی کرد
۲
عشوهٔ لاجوردیی که تراسترنگ روی مرا طلایی کرد
۳
چون توان دید ماه را کامشبچهره شد با تو بی حیایی کرد
۴
دیدهٔ من ز دیدن رویتآشنایی به روشنایی کرد
صفحهٔ ۱ از ۲