خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وای بر دیده اگر محو بدایع نشودبر دل افسوس که حیران صنایع نشود
۲
بر ندارد هوست تا زخودآرایی دستحسن کردار تو مقبول طبایع نشود
۳
نگه مست تو پیماید اگر صاف طهوردامن خلق تر از مسکر مایع نشود
۴
توبه کن توبه که در چاه ضلالت افتیدستگیر تو اگر ترک شنایع نشود
صفحهٔ ۱ از ۲