خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن سازی چو چشم یار در دنیا نمی باشدبلایی در جهان مانند آن بالا نمی باشد
۲
به حال هر که از خود رفت چون پی می توان بردنکه در راه زخود رفتن نشان پا نمی باشد
۳
بِبُر از خلق تا دایم، توانی با خدا بودنکسی کو خو به تنهایی، کند تنها نمی باشد
۴
به غیر از دشت وسعت مشربی کان فیضها داردچراغی در ته دامان هر صحرا نمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳