خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قصیده ای که درآن مدح مرتضی نبودچو سبحه ای است که از خاک کربلا نبود
۲
وجود پاک تو و ذات حضرت نبویچو لفظ و معنی از یکدگر جدا نبود
۳
بود ز شیر فلک ربتهٔ سگت افزونگدای درگه تو کم ز پادشا نبود
۴
به کیش اهل محبت کسی که از دل و جانغلام تو نبود بندهٔ خدا نبود
صفحهٔ ۱ از ۲