خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر از سوز عشقت سوخت دل دیوانه‌ای کمتروگر بر باد شد خاکسترش پروانه‌ای کمتر
۲
به پیش مستی چشمش که یارب باد روزافزونبود سامان صد میخانه از پیمانه‌ای کمتر
۳
نثار دوست کن گر نیم جانی در بدن داریز همت دور باشد بودن از پروانه‌ای کمتر
۴
ز جوش درد بی‌او خون دل در دیده‌اش گرددتو ای بی‌درد تا کی باشی از پیمانه‌ای کمتر
صفحهٔ ۱ از ۲