خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فکر نام مباش اینقدر همین زنهاربه زیر سنگ منه دست از نگین زنهار
۲
مباش بر من دل خسته خشمگین زنهارمشو مشابه گلهای آتشین زنهار
۳
مرو چو سنگ سوی زیردست خود از جایمخور به شیشهٔ دلهای نازنین زنهار
۴
بود به نام خدا سک نقد دلها رابه هرزه خرج مکن نقد اینچنین زنهار
صفحهٔ ۱ از ۳