خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل عاشق زفغان سیر نگردد هرگزجرس از ناله گلوگیر نگردد هرگز
۲
راستان هیچگه از عزم پشیمان نشوندبی رسیدن به نشان تیر نگردد هنوز
۳
لذت گریه نه هتر تیره دلی دریابدآب در دیدهٔ زنجیر نگردد هنوز
۴
نرود از دل جویا هوس لعل لبشچشم پیمانه ز می سیر نگردد هنوز
صفحهٔ ۱ از ۱