خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکاریی که دلم گشته است نخجیرشصدای شیر به گشو آید از نی تیرش
۲
به صد زبان خموشی جواب ناله دهدچو بوی غنچه نهان در لب است تقریرش
۳
صفای غبغبش از ماه، گوی خوبی بردمگر ز آب گهر کرده اند تخمیرش
۴
بسوخت گرمی خونم چو آه تیرش راز سخت جانی من اره گشت شمشیرش
صفحهٔ ۱ از ۱