خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز نیامده است و نیاید ز ما غلطما و گله ز خوی تو کذب، افترا، غلط
۲
وصف لطافت تو همین بس که می کندبا بوی گل غبار رهت را صبا غلط
۳
بایست جاد دل به تو جان داد و آرمیدکردند بیدلان تو در ابتدا غلط
۴
اجزای کین و جور تو پا تا به سر صحیحاوراق مهر و لطف تو سر تا بپا غلط
صفحهٔ ۱ از ۲