خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میستاند باج از صرصر نگاه تند خلقحسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق
۲
در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی استگو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات