خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمله عالم را هویدا کرد عشقآنچه پنهان بود پیدا کرد عشق
۲
عقل را در شهربند غم گذاشتعیشها در کوه و صحرا کرد عشق
۳
از سویدای دلم بودش مداددفتر غم را چو انشا کرد عشق
۴
جلوهٔ خود را به بزم اتحادهم به چشم خود تماشا کرد عشق
صفحهٔ ۱ از ۲