خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دهد دل را به سیلاب فنا سیرابی اشکمخورد مژگان به هم چون موج از بی‌تابی اشکم
۲
به بال موج از سرچشمهٔ چشمم کند پروازچو طبل از دل تپیدنها خورد مرغابی اشکم
۳
به بازار محبت کس به هیچم برنمی داردرخ همچون زرم لعلی شد از قلابی اشکم
۴
مکن از گریه منعم در شب بیداد هجرانشکه دل را زورق طاقت شده گردابی اشکم
صفحهٔ ۱ از ۲