خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر پیچش آن طره شکن گیرمز موج نکهت سنبل کنند زنجیرم
۲
ز حیرتم چه عجب گر بماند از رفتاربه روی آب روان گر کشند تصویرم
۳
مرا ز ضعف به دل طاقت گسستن نیستگر از سرشک بود دانه های زنیجرم
۴
لب سخن نگشایم عبث که همچو کتابعیان ز پردهٔ خاموشیست تقریرم
صفحهٔ ۱ از ۲