خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افروختهٔ عشقم و پروانهٔ خویشممجنون تو لیلی وش و دیوانهٔ خویشم
۲
از روز سیه اهل هنر شکوه نداردیاقوت صفت شمع طربخانهٔ خویشم
۳
از آتش سودای تو چون کرم شب افروزهر شام چراغ خود و پروانهٔ خویشم
۴
بگذشت چو گل موج طربناکی ام از سرطوفانی ترخندهٔ مستانهٔ خویشم
صفحهٔ ۱ از ۲