خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نهاد آن مست رنگین جلوه پا در کلبه امبال طاؤسیست هر موج هوا در کلبه ام
۲
از بناگوشی ز بس سامان فیض اندوختمموج مهتاب است فرش بوریا در کلبه ام
۳
یاد رخسار تو زنگ کلفت از دل می بردخاکروبی می کند موج صفا در کلبه ام
صفحهٔ ۱ از ۱