خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن با درد عشقت گر دمی منزل کنمبرگ برگ غنچه ها را لخت لخت دل کنم
۲
نیست آسان در غمش سامان درد اندوختننقد داغ دل به صد خون جگر حاصل کنم
۳
یاد معشوق ز خاطر رفته ذوق دیگر استدر تلاشم کز تو خود را لحظه‌ای غافل کنم
صفحهٔ ۱ از ۱