خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خموشم ارچه به ظاهر ولی پر از سخنمترنج جلد کتابست داغها به تنم
۲
همین نه ز آتش دل استخوان چو موج گداختحباب وار به تن آب گشت پیرهنم
۳
خزان زنده دلان نیست خالی از جوشیگرم سفید بود مو بهار یاسمنم
۴
غریب عالم بی اعتبار آب و گلمبه هر کجا روم از خویشتن بود وطنم
صفحهٔ ۱ از ۲