خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بس بود روز دیوان عامنبی و وصی نبی والسلام
۲
دو ابروی او کرده جا در دلمکه دیده دو شمشیر در یک نیام
۳
دل از صحبت همگنانم رمیدز عرض کمال و ز طول کلام
۴
به دوری که من گشته ام باده نوشدهن باز مانده ز خمیازهٔ جام
صفحهٔ ۱ از ۱