خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین بیش جور با دل خونین ما مکنبا ما جفا مکن، مکن ای بیوفا مکن
۲
سهل است جور، ترک محبت ز ما مکنخون می چکد ز قطع تعلق بیا مکن
۳
از ترک مدعاست که گردد دعا قبولدست دعا بلند پی مدعا مکن
۴
رنگ حیا ز شوخی می بر رخت شکستلبریز باده شیشهٔ ناموس را مکن
صفحهٔ ۱ از ۲