خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار باده و عیشم به کام کنزین بیش خون مکن به دلم می به جام کن
۲
در خون آرزوی تو عمری است می تپدکار دلم به نیم نگاهی تمام کن
۳
تا چند از خمار توان دردسر کشید؟دست هوس ز می کش و عیش مدام کن
۴
با یار باده نوش و مخور آب دور ازوتفریق در میان حلال و حرام کن
صفحهٔ ۱ از ۲